کپسول آتش نشانی

کپسول آتش نشانی مخصوص خودرو

طبق آمارهای موجود در خودروهایی که از سال 2000 میلادی به بعد تولید شده‌اند، آتش سوزی‌های بزرگتر و با دمای بالاتر اتفاق افتاده است. لذا این نکته بسیار حائز اهمیت است که شما همیشه یک کسپول آتش نشانی مناسب در خودروی خود همراه داشته باشید زیرا هیچ گاه نمی‌دانید که کی به آن احتیاج پیدا خواهید کرد.

کپسول آتش نشانی فوم (کف)

کپسول آتش نشانی فوم یا کف برای اولین بار توسط مهندس و شیمیدان معروف روسی به نام  الکساندر لوران در سال 1902 اختراع شد. در این نوع کپسول، انواع مختلف سورفکتانت (ماده فعال سطحی) وجود دارد که باعث تولید فوم یا کف می‌شود. اجزای فوم یا کف ضد بازدارنده عبارتند از: حلال‌های آلی (مثلا ترتیلیتی تریتییلن گلیکول و هگزیلن گلیکول)، تثبیت کننده‌های کف (مانند الوار لوریل)، سورفکتانت‌های با غلظت کمتر از 1% و مهارکننده‌های خورندگی.

کپسول آتش نشانی دی اکسید کربن (CO2)

این نوع از دستگاه های اطفاء حریق، در زمره خاموش کننده‌های صنعتی با کیفیت محسوب می‌شوند. آن‌ها چند منظوره بوده و به طور ایده آلی برای مقابله با خطرات ناشی از آتش سوزی مایعات قابل اشتعال و هم چنین خطرات آتش سوزی های دستگاه ها و تجهیزات الکتریکی مستقر در محیط های داخلی بسیار مناسب هستند.

کپسول آتش نشانی پودری (پودر و گاز)

یک کپسول آتش نشانی ابزاری مناسب و حفاظتی در برابر آتش سوزی است که برای خاموش کردن یا کنترل آتش سوزی های کوچک و ناگهانی اغلب در شرایط اضطراری استفاده می‌شود. به طور معمول، یک کپسول آتش نشانی شامل یک مخزن استوانه‌ای ایستاده حاوی عامل شیمیائی است که می‌تواند برای خاموش کردن و خفه کردن آتش تخلیه شود. همچنین کپسول های آتش نشانی تولید شده با مخازن فشار غیر استوانه‌ای نیز وجود دارد که کمتر رایج هستند.

کپسول آتش نشانی آبی (آب و گاز،‌ آب و هوا)

این نوع خاموش کننده‌ها برای جلوگیری از آتش سوزی‌های گسترده ناشی از مواد قابل احتراق معمولی مانند (کاغذ، پلاستیک و لاستیک) و هم چنین سایر اشیاء جامد مانند چوب که در آن آتش عمیق و پنهان در داخل اشیاء تا مدت‌ها باقی می‌ماند و به احتمال زیاد با افزایش درجه حرارت دوباره منجر به ایجاد آتش سوزی می‌شود، بسیار مناسب هستند.